Rysunki zbrojenia budynku żelbetowego: płyty, belki, słupy i ściany

Obliczenia statyczne to dopiero połowa pracy — na budowę trafiają rysunki zbrojenia. Ten poradnik pokazuje, jak w programie IgentDraw przejść od teoretycznych powierzchni zbrojenia do zbrojenia rzeczywistego, rysunków i zbiorczej tabeli zbrojenia dla płyt, belek, słupów i ścian.

Punktem wyjścia jest budynek zamodelowany i obliczony w IgentForm. Jak go przygotować, opisuje poradnik Jak zaprojektować budynek żelbetowy.

Krok 1. Import modelu z IgentForm

Po wczytaniu modelu IgentDraw sam tworzy obszary zbrojenia dla wszystkich elementów. To na nich będziesz dalej pracować, aż do gotowej dokumentacji.

Nie musisz importować całego budynku. W przykładzie wczytane zostały tylko płyty, słupy, ściany i belki — bez fundamentów — żeby ograniczyć liczbę elementów.

Model po imporcie. W drzewie po lewej widać obszary zbrojenia utworzone automatycznie.

Krok 2. Płyty: siatka bazowa i dozbrojenie nad podporami

Zacznij od krzyży zbrojenia

Krzyże zbrojenia to teoretyczne powierzchnie zbrojenia płyty obliczone wcześniej w IgentForm. Wyświetl je dla wybranej warstwy i kierunku — na przykład zbrojenie górne w kierunku X — i sprawdź wartości w punktach charakterystycznych płyty.

Krzyże zbrojenia: wymagane zbrojenie górne w kierunku X w punktach charakterystycznych płyty.

Siatka bazowa

Na podstawie krzyży ocenisz, czy całą płytę można pokryć siatką bazową — w przykładzie tak było. Włącz zbrojenie dla obszaru płyty, wybierz typ „zbrojenie górne” i porównaj powierzchnię zbrojenia rzeczywistego z wymaganą. W przykładzie siatka z prętów 10 mm dawała zapas, więc średnicę można było zmniejszyć do 8 mm.

Dozbrojenie nad podporami

Nad belkami i podporami potrzeba zwykle więcej stali. W tych miejscach dodajesz osobne obszary zbrojenia:

1. Narysuj obszar, wybierz grubość płyty i typ obszaru, nadaj mu nazwę.
2. Włącz w nim zbrojenie i ustaw typ na „zbrojenie górne”.
3. Porównaj powierzchnię zbrojenia z wymaganą i dobierz średnicę.

W przykładzie w pierwszym obszarze zmniejszenie średnicy do 8 mm dawało już za mało stali, więc została średnica wyjściowa. W drugim obszarze średnicę dało się zmniejszyć.

Dodatkowe obszary zbrojenia górnego nad podporą. Po lewej parametry obszaru: typ zbrojenia, średnice, rozstawy i otuliny.

Zbrojenie dolne

Zbrojenia dolnego nie trzeba definiować od nowa. Wystarczy skopiować główny obszar płyty, nadać kopii nazwę i zmienić typ na „zbrojenie dolne”.

W ten sam sposób pracuje się nad całą płytą — zbrojeniem górnym i dolnym — a podstawowe zbrojenie można później dalej uszczegóławiać.

Zbrojenie 3D i opisy

Po włączeniu zbrojenia 3D widać pręty w modelu. Zbrojenie w obszarze można przesunąć, aby uzyskać symetryczny układ prętów.

Opisy zbrojenia da się wyświetlić tylko dla wybranych obszarów. Gdy na siebie nachodzą, przesuwasz je ręcznie. W ogólnym przypadku automat nie ułoży opisów idealnie, dlatego taka korekta bywa potrzebna.

Opisy zbrojenia na rysunku płyty. Położenie każdego opisu można poprawić ręcznie.

Krok 3. Belki: zbrojenie dobierane automatycznie

Po włączeniu zbrojenia belki program od razu generuje pręty 3D, rysunek i zbiorczą tabelę zbrojenia.

Dla modelu z IgentForm program pokazuje teoretyczne powierzchnie zbrojenia w punktach charakterystycznych — nad podporami i w przęsłach — i sam dobiera zbrojenie rzeczywiste tak, aby było nie mniejsze od teoretycznego.

Rysunek belki z przekrojami. Tabele po lewej zawierają zbrojenie dolne, górne i strzemiona.

Zbrojenie łatwo modyfikować. Jeśli zmienisz powierzchnię teoretyczną, na przykład nad pierwszą podporą, program ponownie dobierze zbrojenie rzeczywiste. Żeby pręty były dobrze widoczne w widoku 3D, zmień przezroczystość materiału.

Zbrojenie 3D belki: pręty podłużne i strzemiona.

Tak samo można pracować bez modelu z IgentForm. Belkę definiuje się wtedy bezpośrednio w IgentDraw, a powierzchnie teoretyczne podaje ręcznie.

Uwaga na kolizje zbrojenia w węzłach

W budynku elementy nachodzą na siebie, dlatego w węzłach trzeba zadbać o to, by pręty różnych elementów ze sobą nie kolidowały. Program nie wykrywa jeszcze kolizji automatycznie, ale bardzo łatwo zobaczyć je na modelu 3D. Zmieniając otuliny prętów, upewnisz się, że w węźle nie ma kolizji i zbrojenie da się wykonać na budowie.

Węzeł, w którym spotykają się belki. Kolizje prętów sprawdza się wizualnie i usuwa, zmieniając otuliny.

Krok 4. Słupy: jeden wzór, wiele kopii

Jednakowe słupy program rozpoznaje jako kopie. W drzewie projektu jeden słup jest wyświetlony na czarno, a pozostałe na szaro. Zbrojenie ustawiasz tylko dla tego jednego — w przykładzie obejmuje ono pięć takich samych słupów.

Podobnie jak w belkach:

• powierzchnia teoretyczna pochodzi z IgentForm,
• po jej zmianie program ponownie dobiera zbrojenie,
• liczba jednakowych elementów jest automatycznie uwzględniana w zbiorczej tabeli zbrojenia.

Połączenie ze słupem wyższej kondygnacji modelujesz za pomocą łączników.

Rysunek zbrojenia słupa z przekrojem.

Krok 5. Ściany i kontrola całości w 3D

Dla ścian zbrojenie 3D jest generowane w modelu budynku, a rysunek powstaje obok. Tak jak w płytach, położenie opisów można dowolnie zmieniać. Można też zmienić wielkość czcionki, aby rysunki były czytelniejsze.

Otwory w ścianach są osobnymi obszarami zbrojenia. Zbrojenie wokół nich kształtujesz zgodnie z wymaganiami projektu.

Zbrojenie ściany z otworami. Każdy otwór jest osobnym obszarem zbrojenia.

Na tym etapie warto obejrzeć całe zbrojenie w widoku 3D i upewnić się, że wszystko jest zgodne z założeniami.

Zbrojenie 3D całego budynku.

Krok 6. Eksport rysunków do DXF

Gotowe rysunki zapisujesz w formacie DXF i otwierasz w dowolnym programie CAD, który ten format obsługuje — na przykład AutoCAD, ZWCAD lub GstarCAD.

• Format pliku: pliki DXF — zarówno importowane do programu, jak i z niego eksportowane — są w formacie V12.
• Zakres eksportu: sam wybierasz, które elementy trafią do pliku. Eksportowane są rysunki wszystkich wybranych elementów — płyt, belek, słupów, ścian, a także stóp i ław fundamentowych — oraz zbiorcza tabela zbrojenia.
• Warstwy: zbrojenie jest zapisywane na warstwach, co ułatwia końcowe poprawki wyglądu rysunków.

Plik DXF otwarty w programie AutoCAD. Zbrojenie płyt, belek, słupów i ścian oraz opisy i tabela są na osobnych warstwach.

Podsumowanie

Element	Skąd zbrojenie teoretyczne	Jak powstaje zbrojenie rzeczywiste
Płyty	Krzyże zbrojenia z IgentForm	Siatka bazowa i dodatkowe obszary definiowane przez projektanta
Belki	Powierzchnie nad podporami i w przęsłach z IgentForm lub podane ręcznie	Dobierane automatycznie, z możliwością zmiany
Słupy	Powierzchnia z IgentForm	Dobierane automatycznie; jednakowe słupy są kopiami

Ściany zbroi się w ich obszarach zbrojenia, a otwory są osobnymi obszarami. Rysunki, zbrojenie 3D i zbiorcza tabela zbrojenia powstają z tych samych parametrów, więc po każdej zmianie pozostają ze sobą zgodne.

Co dalej

• Nie masz modelu z IgentForm, tylko rzut w pliku DXF? Zobacz poradnik Zbrojenie płyty żelbetowej na podkładzie DXF.
• Chcesz sprawdzić to na własnym projekcie? Pobierz wersję demo IgentDraw — przez 30 dni działa z pełną funkcjonalnością.